Aktualności

12/07/2018

Jak być wsparciem dla osoby w żałobie? Jak zadbać w tym o siebie? – druga część tekstu psycholog z naszej Fundacji.

więcej >

Druga część tekstu o tym jak wspierać osoby w żałobie. Tym razem skupiamy się na roli wspierającego i tym, że może się ona wiązać z trudnościami. Jak zadbać o siebie w takiej sytuacji? Pisze o tym Michaela Dłużniewska, psycholog z naszej Fundacji. 

W towarzyszeniu komuś, kto jest w żałobie warto kierować się zasadą: „chcesz dbać o innych, zadbaj o siebie!”  Takie zdanie początkowo może budzić wątpliwości:  „Ale jak to, przecież o drugą osobę trzeba zadbać. Sobą mogę zająć się później.” Należy jednak mieć świadomość, że wspieranie osób w kryzysie nie jest łatwym zadaniem. I czasami może się zdarzyć, że zabraknie nam sił, czy nawet chęci.  Uczucie zmęczenia, czy przeciążenia jest tutaj naturalnym zjawiskiem.  Sytuacja straty, obserwowanie i bycie przy kimś, kto cierpi, powoduje, że sami też możemy doświadczać różnych trudnych uczuć czy myśli. Stosunkowo łatwo też jest wziąć na siebie zbyt dużo, w trosce o tę druga osobę.  Czyjaś śmierć, często kontaktuje nas z własną śmiertelnością. Z faktem, że życie nasze lub naszych bliskich też się skończy, a to może wywoływać lęk i wzbudzać obawy. Dlatego warto pamiętać o sobie i być dla siebie wyrozumiałym. 

Co można dla siebie zrobić: 

  • Obserwować siebie – swoje emocje i sygnały z ciała.
  • Równomiernie rozkładać swoje obowiązki.
  • Znaleźć czas na relaks, odprężenie się.
  • Spędzać czas z bliskimi, rodziną, przyjaciółmi.
  • Pozwalać sobie na przyjemności.
  • Korzystać ze wsparcia i pomocy specjalistów.

Towarzysząc komuś w procesie żałoby należy być uważnym na to, co się z nim dzieje, ale też na samego siebie. Gdy czujemy, że sytuacja zaczyna nas przerastać, nie wiemy co zrobić,  pojawiają się trudne myśli i uczucia warto skorzystać z pomocy psychologicznej.  Podczas konsultacji w naszej Fundacji można zadać pytania, dowiedzieć się jak najlepiej pomóc konkretnej osobie w żałobie, ale też porozmawiać o tym, co dla nas jest trudne w roli jej towarzysza i otrzymać dla siebie wsparcie. 

 

12/07/2018

Rozpoczynamy nowy program stażowy dla psychologów!

więcej >

Program stażowy „ Pierwszy krok”.

Program kierowany jest do terapeutów w procesie szkolenia, którzy chcieliby rozpocząć praktykę i poszukuję miejsca, z którym mogliby nawiązać współpracę. W ramach programu terapeuci będą mieli możliwość prowadzenia psychoterapii z klientami Fundacji.

Szczegółowe informacje znajdują się tu. 

09/07/2018

Fundacja NAGLE SAMI obchodzi 7. urodziny!

więcej >

Przez tych siedem lat pomogliśmy kilku tysiącom osób, m.in. :

  • uruchomiliśmy 30 grup wsparcia w 10 miastach Polski,
  • blisko 900 osób w żałobie skorzystało ze spotkań wsparciowych i konsultacji psychologicznych, a ponad 300 osób zostało objętych psychoterapią indywidualną,
  • przeprowadziliśmy blisko 3 000 rozmów na Telefonie Wsparcia ,
  • rozwinęliśmy projekt szkoleniowy Nagle Zmiana i tylko w ostatnim roku przeprowadziliśmy kilkanaście szkoleń otwartych w tematyce żałoby oraz szkolenia zamknięte, m.in. dla firm i ośrodka pomocy społecznej.

Cały czas rozwijamy się i działamy dla Was! 

Jeśli chcesz wesprzeć nasze działania i pomóc nam pomagać osobom po stracie, wpłać darowiznę: tu

 

28/06/2018

Jak być wsparciem dla osób w żałobie? – pisze o tym psycholog z naszej Fundacji.

więcej >

Wspieranie kogoś, kto jest w żałobie może być trudne. Jak to robić dobrze? Co powiedzieć, a czego nie mówić? O tym pisze Michaela Dłużniewska, psycholog z naszej Fundacji. Zapraszamy do czytania! 

Z pewnością można powiedzieć, że śmierć jest naturalnym zjawiskiem w życiu każdego człowieka.  Stwierdzenie to staje się zdecydowanie mniej oczywiste w momencie, w którym dotyczy bezpośrednio nas samych. Nagle zderzamy się nie z ogólnym pojęciem „utraty bliskiej osoby”,  a ze świadomością, że to był MÓJ rodzic, MÓJ partner, MÓJ przyjaciel, czy MOJE dziecko. 

W pierwszym momencie pojawiają się takie uczucia jak szok, niedowierzanie, ogromna pustka i tęsknota. Nie jesteśmy w stanie w ogóle zrozumieć co się zdarzyło i dlaczego. Czekamy na tę osobę, na to, że znowu otworzy drzwi, zadzwoni. Często nie jesteśmy w stanie nawet poznawczo funkcjonować – trzeba nam wiele rzeczy mówić dwa razy, tłumaczyć, nie możemy się na niczym skupić. Mogą pojawić się problemy ze snem, czy jedzeniem. A w życiu społecznym – wycofanie, lub dużo większa chęć bycia z innymi. 

Żałoba jest niezwykle trudnym doświadczeniem dla osoby, której bezpośrednio dotyczy, ale też dla tych, którzy jej towarzyszą. Czasem ludzie nie wiedzą co powiedzieć, jak się zachować i nie robią nic. Myślą, że osoba w kryzysie potrzebuje spokoju i sama poprosi o pomoc gdy będzie tego chciała. Niestety nie zawsze tak się dzieje. Rezultat jest taki, że osoba w żałobie zostaje sama w momencie, w którym mocno potrzebuje wsparcia tylko nie zawsze potrafi o tym mówić. 

Co więc warto zrobić? Jak wspierać osobę, która jest w żałobie? Jak jej pomóc? Co powiedzieć,  a czego nie mówić komuś, kto stracił bliskich?

Oto kilka wskazówek:

1. Sprawdź w sobie co możesz zaproponować osobie w żałobie. 

Każdy z nas ma inne talenty, możliwości, ale też ilość czasu, który może poświęcić w przeciągu dnia. Dlatego warto się zastanowić co realnie możemy zrobić, aby nie czynić obietnic niemożliwych do spełnienia. Warto zastanowić się czy: 

Możemy zaproponować swoją pomoc w formie rozmowy, spacerów, czy towarzyszenia w trudnych emocjonalnie chwilach.

Możemy wesprzeć bardziej w praktycznych czynnościach dnia codziennego – np. robić zakupy, pranie, pilnować rachunków, odwozić dzieci do szkoły. 

Możemy pomóc w załatwianiu urzędowych spraw związanych z pogrzebem, spadkiem, informowaniem różnych instytucji o śmierci danej osoby.

Wspólnie z dalszą rodziną i przyjaciółmi można stworzyć „siatkę wsparcia”, w ramach której dobrze jest podzielić się zadaniami i ustalić kto i jak będzie pomagał. Taka siatka może być elastyczna i możecie wymieniać się zadaniami, czy też pomagać sobie we wspieraniu osoby w żałobie. 

2. Odezwij się do niej.

Można napisać, zadzwonić, czy się spotkać. 

Pamiętaj o regularnym kontakcie!!!!  

- Osoby w żałobie często czują się samotne i opuszczone. Z jednej strony dlatego, że straciły kogoś ważnego. Z drugiej dlatego, że znajomi i rodzina z czasem „zapominają”. 

Nie poddawaj się w kontakcie! 

Trzeba pamiętać, że nawet jak odezwiemy się na początku, to osoba w żałobie może o tym zupełnie zapomnieć. Nie dlatego, że to nie było dla niej ważne, tylko dlatego, że jest w ogromnym kryzysie. Jest w momencie kiedy jej życie się zupełnie zmieniło i potrzebuje czasu, żeby sobie wszystko poukładać. 

- Może być też tak, że osoba w żałobie w danym momencie nie chce kontaktu – potrzebuje być sama.  Ważne jest jednak, aby podtrzymywać kontakt, nawet jeśli wydaje nam się, że dana osoba tego nie chce. Zawsze warto zadzwonić i zapytać „jak mogę ci pomóc?”,  „czy jest coś co mogę dla ciebie zrobić?” lub po prostu przejąć inicjatywę i zaproponować konkretną pomoc. 

3. Początek

Jeśli jesteś przy osobie, która właśnie dowiedziała się o śmierci kogoś ze swoich bliskich to często nie trzeba nic więcej, niż być obok – przytulić, posiedzieć razem z nią, podać szklankę wody. Wysłuchać wszystkiego o czym mówi.

Nie wymagaj niczego! Pamiętaj, że dla tej osoby właśnie zawalił się cały świat.

Jeśli masz taką możliwość, to bądź przy niej tyle, ile możesz. Jak będziesz musiał odejść, to znajdź kogoś na zastępstwo. Nie zostawiaj jej samej. 

Jeśli osoba w żałobie nie jest w stanie sama tego zrobić, i wyrazi zgodę, to poinformuj inne osoby o śmierci. 

Dowiedz się, co trzeba będzie załatwić. 

Daj osobie w żałobie czas dla jej emocji i po prostu bądź obok. 

4. NIE dawaj „dobrych rad”

Zapewne większość z nas, w trudnych momentach, chciałaby mieć magiczną różdżkę i sprawić, aby osoba w żałobie poczuła się lepiej. Niestety z żałobą tak się nie da. Potrzeba czasu i towarzyszenia. Dlatego należy wystrzegać się poniższych „dobrych rad”, które bardziej oddalą tę osobę od nas, niż jej pomogą: 

- Weź się w garść, będzie dobrze

- Ogarnij się, całe życie przed Tobą

- Masz dla kogo żyć

- Inni mają gorzej

- Jeszcze będziesz mieć męża, dzieci,…

- Itp.

Jeśli nie wiemy co powiedzieć, to lepiej jest się tym podzielić niż szukać na siłę słów pocieszenia. 

5. Poproś o „Instrukcję obsługi”

Czasami nie wiemy co jest dobre/złe, potrzebne lub nie dla osoby w żałobie. Te potrzeby też się mogą z czasem zmieniać. Dlatego warto zapytać wprost - o to, co jest dla niej ważne, co jest jej potrzebne, co przeszkadza, a co pomaga. Często jest tak, że na początku potrzeba wielu rzeczy, z czasem jednak ten zakres się zmniejsza m.in. dlatego, że osoba w żałobie stara się sama zajmować swoimi sprawami i próbuje sobie radzić. 

6. Cierpliwość!

To niezwykle ważna i przydatna rzecz w towarzyszeniu i wspieraniu ludzi w jakimkolwiek kryzysie. Pamiętaj, że:

- Żałoba NIE trwa parę tygodni, czy miesięcy – to często dużo dłuższy proces.

- Nawet jeśli dana osoba wraca do „normalnego życia”, to warto nad nią czuwać, wspierać ją i interesować się jej sprawami. 

- Osoby w kryzysie często doświadczają różnych emocji w jednym czasie i same nie wiedzą co się z nimi dzieje.

- Ich potrzeby mogą się nagle zmieniać.

- Mogą mieć problemy z pamięcią, koncentracją, uwagą. 

- Mogą zapominać o jedzeniu/piciu czy spaniu – to ważne, aby w razie potrzeby im o tym przypominać. 

- Warto rozmawiać o przeżywanych uczuciach, o tym jak minął dzień, dopytywać o potrzeby. Trzeba pamiętać, że może być tak, że wielokrotnie będziemy  rozmawiać o tym samym – dla kogoś, kto jest w żałobie to ważne, aby mieć przestrzeń, gdzie może swobodnie mówić o tym, co się z nim dzieje.

 

22/06/2018

Dzień Ojca to dla Ciebie trudny czas? Podpowiadamy, jak możesz o siebie zadbać.

więcej >

W związku ze zbliżającym się Dniem Ojca, pamiętamy, że może on być trudny dla ojców, którzy stracili swoje dzieci oraz dla tych osób, których ojcowie zmarli. Dzielimy się wskazówkami, które mogą być pomocne.

 

14/06/2018

Jak wygląda pierwsza konsultacja z psychologiem w Fundacji Nagle Sami? – zapraszamy do lektury tekstu na ten temat.

więcej >

Pierwsze spotkanie z psychologiem może budzić pytania i obawy. O tym jak wygląda pierwsza konsultacja w naszej fundacji, czego się można spodziewać i czemu służy takie spotkanie pisze psycholog, Edyta Grzegory. 

Kiedy pierwszy raz kontaktujecie się Państwo z naszą Fundacją, z pytaniem o możliwość uzyskania psychologicznego wsparcia, zwykle Kasia – nasza koleżanka z zespołu, proponuje bezpłatną konsultację z psychologiem. Wspólnie szukacie dogodnego terminu spotkania. 

Konsultacja jest punktem wyjścia do korzystania z różnych form pomocy psychologicznej, w tym spotkań wsparciowych, psychoterapii indywidualnej oraz grup wsparcia, które realizujemy w ramach Fundacji. To indywidualne spotkanie z psychologiem, które trwa ok. 50 minut.

Celem konsultacji jest wspólne zastanowienie się nad tym, jakie dalsze działania mogą okazać się wspierające. Pytamy m.in. o to, co skłoniło Państwa do poszukiwania wsparcia, jaka jest Państwa aktualna sytuacja życiowa oraz zapraszamy do podzielenia się tym, czego doświadczacie. Często są to poruszające spotkania. Osoby, z którymi rozmawiamy, podczas konsultacji niejednokrotnie po raz pierwszy mówią głośno o trudnych sytuacjach, skrywanych na co dzień myślach i emocjach. Zdarza się, że już sama rozmowa z psychologiem, który uważnie słucha, jest okazją do przyjrzenia się sobie i przynosi ulgę. 

Część spotkania poświęcona jest omówieniu Państwa oczekiwań i potrzeb dotyczących korzystania z dalszej pomocy. Opowiadamy więcej o formach wsparcia dostępnych w Fundacji, odpowiadamy na pytania, wyjaśniamy wątpliwości, wspólnie określamy kierunek ewentualnej dalszej pomocy. Po rozmowie decydujecie Państwo czy – a jeśli tak, w jakim zakresie chcielibyście z niej skorzystać.

Jeżeli nie jesteśmy w stanie pomóc, staramy się proponować miejsca, do których można się zwrócić.

Jeśli mielibyście Państwo pytania dotyczące konsultacji czy chcielibyście umówić się na spotkanie, prosimy o kontakt z Kasią, pod numerem: 502 511 138.

Zapraszamy!

 

 

 

 

12/06/2018

Szukamy wolontariuszy!

więcej >

 

30/05/2018

Na Dzień Dziecka piszemy o tym jak wspierać dzieci, które są w żałobie.

więcej >

Śmierć najbliższych to najtrudniejszy z momentów w życiu każdego człowieka. A jak radzą sobie z żałobą dzieci? Jak im pomagać w tym okresie, jak tłumaczyć to co się stało? – na pytania opowiada psycholog Fundacji Nagle Sami Milena Pacuda.

Jak powiedzieć dziecku, że nie zobaczy już np. taty, czy babci? Czy mówić o niebie? Wymyślać jakieś bajkowe historie? Jak to najlepiej zakomunikować?

- Bardzo ważne jest by mówić prawdę. Warto dostosować język do wieku dziecka, jednocześnie nie bojąc się używać takich słów jak "śmierć", "zmarły". Ważne by zostawić dziecku przestrzeń do zadawania pytań. Dziecięce pytania, dla nas dorosłych, są ważnymi wskazówkami.  Podążajmy za nimi i odpowiadajmy na nie zgodnie z tym co czujemy i w co wierzymy. Naturalnym jest, że na pewne pytania nie znamy odpowiedzi i warto także tym podzielić się dzieckiem. W trakcie takiej rozmowy w dziecku zapewne pojawią się silne emocje. Pozwólmy na nie, są naturalne i prawdziwe. Dajmy dziecku sygnał, że jest dla nich przestrzeń.

Czy zabierać dziecko na pogrzeb? Jeżeli tak, to czy jest jakiś wiek od którego można/wypada/trzeba je zabierać?

- Na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Nie sądzę by możliwe było także wskazanie granicy wieku od której powinno się  zabierać dzieci na pogrzeb. Warto jednak pamiętać, że pogrzeb to niezwykle ważna ceremonia dla całej rodziny. Uczestnictwo ma wpływ na rozpoczęcie i przebieg procesu żałoby. Opowiedzmy wcześniej dziecku czym jest pogrzeb, dlaczego to tak ważna uroczystość, co na niej się dzieję. Powiedzmy prawdę, że obecni tam ludzie zapewne będą bardzo smutni, że część z nich może płakać i rozpaczać.

Jeśli dziecko będzie chciało uczestniczyć w uroczystości na własnych warunkach (np. uczestniczyć tylko w mszy lub w trakcie ceremonii pozostać przed cmentarzem) umożliwimy mu to. Najmłodsi mogą poczuć się pewniej jeśli w tym czasie będzie mogła towarzyszyć im dodatkowa bliska osoba np. ulubiona, ciocia lub niania, która będzie odpowiadać na potrzeby dziecka, udzielać wsparcia, odpowiadać na nurtujące pytania czy po prostu wyjść z kościoła/cmentarza. Jeśli dziecko jednak mimo wszystko stanowczo odmawia uczestnictwa, uszanujmy to.

Fundacja Nagle Sami prowadzi warsztaty dla dzieci w żałobie. Jak wyglądają te spotkania? Jakie działania, aktywności są podejmowane z dziećmi?

- Staramy się stworzyć bezpieczną przestrzeń w której dzieci mają szansę poznać rówieśników, którzy mają za sobą podobne doświadczenia - stratę bliskiej osoby. Bawimy się, śmiejemy, rysujemy, wycinamy, gramy w gry planszowe. Rozmawiamy. Tematy lekkie przeplatają się z tymi trudnymi - o śmierci, odchodzeniu, stracie. Prowadząc takie warsztaty staramy się podążać za uczestnikami. Jeśli ktoś nie chce lub nie czuje się gotowy by opowiadać o sobie, swojej historii, szanujemy to.

Na takich spotkaniach można pytać o wszystko, a my w miarę naszych możliwości i wiedzy, staramy się na te pytania odpowiadać. Nie boimy się jednak powiedzieć, że czegoś nie wiemy.

Jak wpływa na dzieci uczestnictwo w takich zajęciach? Co zyskują? Co się dzieje pod koniec cyklu warsztatów? 

- Udział w warsztatach może pomóc dziecku uwolnić się od poczucia osamotnienia. Uczestnicy mogą poczuć, że nie są jedyni. Że są inne dzieci, które także straciły bliskich, oraz że są dorośli, gotowi udzielić wsparcia. Dzieci uczą się także udzielać wsparcia sobie na wzajem. Obserwując uczestników zauważam, że w trakcie cyklu warsztatów coraz łatwiej im mówić o uczuciach swoich ale także innych uczestników. Zauważają, że np. ich koleżanka Kasia „wygląda dziś na smutną”. Z czasem czują się coraz pewniej i swobodniej w gronie rówieśników. Są skorzy do żartów i śmiechu. 

Pod koniec cyklu warsztatów wyraźniej pojawia się temat pożegnania. Wiemy, że część uczestników nie miała możliwości by pożegnać się ze swoimi zmarłymi bliskimi. Dlatego temu tematowi poświęcamy szczególny czas. Pokazujemy jak to można zrobić i dlaczego to takie ważne. Bywa, że na ostatnim spotkaniu u niektórych uczestników pojawiają się łzy związane z pożegnaniem z nowymi koleżankami/kolegami i prowadzącymi. Na te łzy i uczucia też jest przestrzeń. Wierzę, ze ich przyjęcie ma wielką moc.

A na jaką pomoc Fundacji mogą liczyć rodzice/opiekunowie? Czy im także udzielane jest wsparcie?

Rodzice  mogą korzystać z konsultacji specjalnie im dedykowanych. Jeśli czują potrzebę by porozmawiać z psychologiem m.in. o tym jak wspierać swoje dzieci w tym szczególnym czasie, jak rozmawiać o śmierci i zmarłym, na jakie niepokojące sygnały zwrócić uwagę, zachęcamy do skorzystania z tego rodzaju spotkań. Rodziców, którzy chcieliby zapisać swoje dzieci na warsztaty również zapraszamy na wstępną konsultację. Dodatkowo, w trakcie całego cyklu warsztatów, rodzice mają możliwość umówienia się na indywidualne spotkania z psychologiem w sprawie dziecka. Również na zakończenie warsztatów zapraszamy rodzica na rozmowę podsumowującą. Wierzymy, że jeśli rodzic otrzyma wskazówki i wsparcie, będzie w stanie udzielić go także dziecku.

W Fundacji NAGLE SAMI rodzic może skorzystać także z terapii indywidualnej lub dołączyć do grupy wsparcia przeznaczonej dla dorosłych.

 

 

23/05/2018

„Wasze inicjatywy” – nowy projekt Fundacji Nagle Sami.

więcej >

Miło nam poinformować, że ruszamy z nowym projektem pod nazwą "Wasze inicjatywy." 
Chcemy wspierać Was w pomysłach związanych z upamiętnieniem Waszych zmarłych bliskich, bo wierzymy, że „w każdym końcu kryje się nowy początek”. 
Pierwszą inicjatywą, w którą jesteśmy zaangażowani jest Memoriał Bartka Czajkowskiego. 
Zapraszamy do zapoznania się ze szczegółami na naszej stronie, w zakładce „Wasze inicjatywy”

 

22/05/2018

Jesteśmy jednym z partnerów Funeral Forum w Poznaniu (25-26.05.)

więcej >

Podczas forum dr Piotr Kiembłowski , psycholog z naszej Fundacji, poprowadzi wykład: „Komunikacja z klientem w żałobie – dobre praktyki.”

Będziemy też mieli swoje stoisko, przy którym będzie można otrzymać materiały o Fundacji i porozmawiać o naszych działaniach. Zapraszamy! 

Więcej informacji tu.

15/05/2018

Fundacja Nagle Sami będzie obecna na konferencji organizowanej przez Uniwersytet Medyczny w Białymstoku.

więcej >

W dniach 17.05.- 20.05. na Uniwersytecie Medycznym w Białymstoku odbędzie się XIII Międzynarodowa Konferencja Naukowo-Szkoleniowa "Życiodajna śmierć - pamięci Elizabeth Kübler - Ross".

W piątek (18.05.) psycholog Anna Sokołowska poprowadzi warsztat "Praca z rodzicami, którzy doświadczyli poronienia lub straty okołoporodowej". 

Więcej informacji: o konferencji, o warsztacie.

10/05/2018

Producent filmu „Ciężkie serca” poszukuje osób chętnych by wziąć udział w projekcie filmowym dotyczącym straty.

więcej >

Firma ASF production, producent filmu pt. „Ciężkie serca”, poświęconego przeżyciom i doświadczeniom osób, których najbliżsi popełnili samobójstwo, poprosiła nas o zamieszczenie informacji:

Poszukujemy osób chętnych by wziąć udział w projekcie filmowym « Ciężkie Serca »
Pracujemy nad realizacją filmu poświęconego problemowi depresji wśród nastolatków - jej przyczynom, objawom i skutkom. Ta ciężka choroba jest powszechnie bagatelizowana i lekceważona - a przecież potrafi uniemożliwić normalne funkcjonowanie, a nawet doprowadzić cierpiącą na nią osobę do próby samobójczej.
Film będzie dokumentalnym zapisem spotkania zaaranżowanego na sesję terapeutyczną i prowadzonego przez wykwalifikowanego specjalistę. Wezmą w nim udział osoby z najbliższego otoczenia nastolatków, którzy cierpieli na depresję - w obecności profesjonalnej ekipy filmowej dyskretnie obserwującej i rejestrującej ich wypowiedzi, podzielą się swoimi osobistymi doświadczeniami. Wszystkie przypadki, o których będzie mowa w czasie spotkania będą dotyczyć młodych osób, które przegrały walkę z depresją i odebrały sobie życie.
Chcielibyśmy, aby te prawdziwe, bardzo osobiste i pełne emocji historie opowiedziane w filmie były mocnym sygnałem ostrzegawczym i stały się zalążkiem większej dyskusji w przestrzeni publicznej. Chcemy zwiększyć ogólna wiedzę i społeczną wrażliwość na problem depresji wśród nastolatków i jej tragicznych skutków.
Prosimy o kontakt osoby gotowe wziąć udział w projekcie z Agnieszką Okoniewską : ciezkieserca@gmail.com

 

07/05/2018

Anna Sokołowska, psychoterapeutka z Fundacji Nagle Sami, poprowadzi cykl wykładów w Muzeum Narodowym.

więcej >

Już od jutra (08.05.) w Muzeum Narodowym w Warszawie, w ramach Muzealnych Wtorków, Anna Sokołowska razem z kulturoznawczynią Katarzyną Szumilas , poprowadzą majowy cykl wykładów pod wspólnym tytułem «Doświadczenia». Zachęcamy do udziału w wykładach. Wstęp wolny. Więcej informacji o spotkaniach tutaj.

26/04/2018

Olga Puncewicz gościem programu „Świat” w TVN BiS. Dziś (26.04) o godz. 15.30. Zachęcamy do oglądania!

więcej >

Rozmowa będzie dotyczyć działalności naszej Fundacji.  Powtórka programu w piątek (27.04) o godz. 10.30. 

Więcej o programie: https://tvn24bis.pl/swiat,166,m ​

18/04/2018

Uczestniczyliśmy w Forum Zdrowie Pracownika.

więcej >

9 kwietnia 2018r. odbyło się wydarzenie Forum Zdrowie Pracownika poświęcone rozwiązaniom mającym na celu poprawę polityki prozdrowotnej w polskich firmach.

Przy naszym stoisku można było dowiedzieć się więcej o projekcie Nagle Zmiana, w ramach którego wspieramy firmy w trudnej sytuacji straty - pokazujemy m.in. jak zadbać o pracownika, któremu umiera ktoś bliski. Jak go wspierać i zorganizować dalszą współpracę - tak, aby było mu łatwiej wrócić do aktywności zawodowej. 

Dodatkowe informacje na stronie NAGLE ZMIANA. 

17/04/2018

Artykuł psychologa naszej Fundacji w magazynie „Personel i zarządzanie”.

więcej >

W kwietniowym numerze magazynu „Personel i zarządzanie” ukazał się artykuł Edyty Grzegory, pt. „Dział HR wobec straty”.

Więcej na ten temat znajdziecie na stronie naszego projektu szkoleniowego NAGLE ZMIANA

12/04/2018

Nowe pozycje w fundacyjnej biblioteczce. Zapraszamy do wypożyczania!

więcej >

Nasza biblioteczka wzbogaciła się o nowe książki:

«Opcja B» – Sheryl Sandberg, Adam Grant

«Siedem minut po północy» – Patrick Ness

«Rzeczy, których nie wyrzuciłem» – Marcin Wicha

«Żałoba jest podróżą.» – Kenneth J.Doka

Więcej informacji o książkach znajdziecie w zakładce Książki i filmy o żałobie

03/04/2018

Rozpoczynamy nabór do grupy wsparcia w Łodzi. Zapraszamy!

więcej >

 

21/03/2018

Radiowa Trójka o naszych szkoleniach dla specjalistów HR dotyczących żałoby i śmierci pracownika.

więcej >

20 marca w ramach audycji "Czas Niezwykły" w radiowej Trójce, w cyklu "Na wyciągnięcie ręki", można było posłuchać materiału z naszego lutowego szkolenia: "Dobre praktyki HR w przypadku śmierci pracownika oraz bliskiej mu osoby". Szkolenie zrealizowaliśmy w ramach projektu NAGLE ZMIANA dzięki wsparciu Fundacji ENERGA.

 

Nagranie dostępne jest tutaj

 

Zachęcamy do odsłuchania! 

20/03/2018

Rozpoczynamy nabór na staż psychologiczny w telefonie wsparcia dla osób w żałobie.

więcej >

Zapraszamy!

 

Drodzy Czytelnicy! Dokładamy wszelkich starań, aby nasza strona była Wam jak najbardziej pomocna. Pamiętajcie jednak, że każda życiowa sprawa, problem, zagadnienie jest wyjątkowe i indywidualne, może wymagać profesjonalnej pomocy.
Nasza strona nie jest poradnikiem, ani encyklopedią wiedzy.
Fundacja Nagle Sami, nasi współpracownicy i przyjaciele dokładają wszelkich profesjonalnych starań, ale ze względu na zawiłość większości spraw, nie mogą ponosić odpowiedzialności, za działania podejmowane przez Was na podstawie zawartych tu informacji.

© 2012 Fundacja Nagle Sami. Wszelkie prawa zastrzeżone.