Aktualności

02/04/2015

Zdrowych i Pogodnych Świąt Wielkanocnych

więcej >

 

 

 

 

01/04/2015

Kilka słów o Zmartwychwstaniu.

więcej >

Zmartwychwstanie dla tych co odeszli? Spokojnie, pozostało też trochę dla tych co zostali.

Stajemy w obliczu największego wydarzenia chrześcijaństwa, a mianowicie wobec Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Dla człowieka wiary ten fakt to ciągłe zwycięstwo nad niewolą, złem, grzechem, zamknięciem i śmiercią. Ten największy cud chrześcijaństwa najbardziej przekonuje mnie  o życiu wiecznym. Wbrew temu co krzyczy świat mediów, wbrew temu co myślą inni, to życie istnieje naprawdę, to nie jest fikcja.  To życie w pełnym wymiarze jest już udziałem tych, którzy odeszli, a którzy byli nam bardzo bliscy. To dzięki Zmartwychwstaniu Jezusa cieszą się pięknem i dynamizmem wieczności. A co z naszym Zmartwychwstaniem? Ono nie jest bliżej określoną przyszłością, ono jest teraźniejszością. Moja wieczność jest wykuwana w mojej doczesności. To konkretne kroki nadziei wbrew beznadziei, konkretne kroki miłości wbrew nienawiści, konkretne kroki dobra przeciw złu, konkretne kroki prawdy przeciw zakłamaniu. Wszystko zależy ode mnie ile tych kroków postawię, im więcej tym lepiej. Każdy taki krok wyznacz szlak ku wieczności, sprawia, że Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa staje się też moim osobistym zmartwychwstaniem.

 Ks. Andrzej Sochal

 

 

30/03/2015

Rusza Grupa Wsparcia w Warszawie. Zapraszamy.

więcej >

 

27/03/2015

25 kwietnia Nasze szkolenie: Oswoić tabu żałoby - praca z pacjentem w żałobie

więcej >

Zapraszamy psychologów i studentów psychologii na szkolenie, które łamie tabu żałoby i podpowiada, jak pracować z pacjentami w żałobie, indywidualnie, w grupie wsparcia oraz podczas interwencji kryzysowych.

Więcej o szkoleniu można przeczytać w zakładce: warsztaty i szkolenia/dla instytucji.

Zgłoszenia do 15 kwietania do:

Katarzyna Jakóbik
e-mail: katarzyna.jakobik@naglesami.org.pl
tel: 502 510 241

25/03/2015

18 kwietnia Nasze szkolenie: Jak prowadzić grupę wsparcia dla osób w żałobie

więcej >

Zapraszamy na szkolenie. Rekrutacja w toku!

 

 

25/03/2015

S3CTOR 2014 - Fundacja Nagle Sami

więcej >

Miło nam poinformować iż Fundacja "Nagle sami" została nominowania do Konkursu S3ektor 2014 w kategorii Pomoc Społeczna. Więcej informacji o konkursie i
naszej  inicjatywie możecie przeczytać na http://ngo.um.warszawa.pl/s3ktor.

Link do głosowania: http://ngo.um.warszawa.pl/konkurs-s3ktor/s3ktor-2014/


Zgodnie z kalendarium konkursu głosy można oddawać od 25 marca do dnia 30 kwietnia.

24/03/2015

CZŁOWIEK W SYTUACJI GRANICZNEJ – PEDAGOGICZNE INTERPRETACJE …

więcej >

Ogólnopolska Konferencja Naukowa objęta patronatem Komitetu Nauk Pedagogicznych Polskiej Akademii Nauk
pod hasłem:

  CZŁOWIEK W SYTUACJI GRANICZNEJ
– PEDAGOGICZNE INTERPRETACJE …

 dn. 26 marca 2015 r., godz. 10.00
Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie

Nasza psycholog Anna Sokołowska wygłosi referat pt.:"Doświadczenie straty jako sytuacja graniczna w życiu czlowieka."

W intencji organizatorów planowana konferencja winna być okazją do pogłębionej refleksji, wymiany myśli, doświadczeń i wyników badań skoncentrowanych wokół problematyki doświadczeń granicznych, jej miejsca i rangi w refleksji pedagogicznej oraz dialogu wychowawczym.

więcej o konferencji: http://www.wnp.aps.edu.pl/instytut-pedagogiki/konferencje/cz%C5%82owiek-w-sytuacji-granicznej-pedagogiczne-interpretacje.aspx

 

20/03/2015

Referencje od Urzędu Miasta Warszawy po szkoleniu

więcej >

Oto refernecje, jakie wystawił Fundacji Urząd Miasta Stołecznego Warszawy po bardzo udanym szkoleniu pt. Interwencja kryzysowa dla profesjonalistów.

Dziękujemy!

A najbliższe szkolenie już 28 marca (sobota). Będziemy rozmawiać o przekazywaniu trudnych wiadomości pacjentom i ich rodzinie.   Zapraszamy psychologów, terapeutów, kadrę medyczną, studentów medycyny i psychologii.

Zgłoszenia na: katarzyna.jakobik@naglesami.org.pl

20/03/2015

Fundacja Nagle Sami na V Debacie hospicyjnej w Łodzi.

więcej >
Już w tą sobotę przedstawicielka naszej fundacji Anna Sokołowska weźmie udział w V Debacie hospicyjnej w Łodzi, w ramach cyklu Sobota dla Hospicjum. Temat przewodni "Choroba przewlekła - sprawa jednostki, rodziny czy społeczeństwa?". Debata odbywać się będzie w godzinach 10.30 - 15.30.

19/03/2015

Poruszająca historia Pani Agaty.

więcej >

Długo zastanawiałam się czy napisać, ale może moje doświadczenia komuś pomogą, chociaż oby nikt nie musiał przez to przechodzić.

            Poznaliśmy się 16 lat temu, mieliśmy zaledwie po 14 i 15 lat. Była to miłość od pierwszego wejrzenia dość burzliwa, były rozstania i powroty. W 2003 roku pobraliśmy się mimo przeciwności losu Kamil ledwo uszedł z życiem po wypadku. W tym samym roku urodziła się nasza Karola a 4 lata później Jaśko. Kamil od samego początku naszego małżeństwa wjeżdżał do pracy za granicę. Był 1.12.2014 roku jak zwykle zamieszanie i gonienie na ostatnią chwilę z załatwianiem wszystkich spraw przed wyjazdem do pracy. Od samego rana czułam pewien niepokój, strach… Wieczorem kiedy odjeżdżał dosłownie uklękłam przed nim i błagałam Go żeby nie jechał, płakałam bardzo, nigdy nie zdarzyło   mi się tak płakać. Kamil poprosił mnie wtedy abym mu obiecała, że nigdy już w życiu nie będę przez niego płakała, a ja mu to obiecałam. Przed odjazdem powiedział jeszcze „ wrócę, ja zawsze wracam, nigdy Cię nie zostawię samej, przecież obiecałem Ci to, a poza tym złego licho nie bierze” i roześmiał się. Nie wiem czemu czułam wtedy, że go żegnam, nikomu jeszcze tego nie mówiłam. Ostatni kontakt miałam z nim 01.12.2014 o 22:51. Obudziłam się w nocy o 3:30 ( jak się później okazało Kamil o tej godzinie zginął), i już wiedziałam, czułam… Rano jak zwykle zaprowadziłam Jaśka do szkoły. Próbowałam się cały czas skontaktować z Kamilem bez skutku, polski telefon działał a niemiecki wyłączony. Kamil zawszę dzwonił jak dojeżdżał na miejsce więc już coś nie pasowało. Zaczęły się poszukiwania w Niemczech jego brat pojechał na budowę, na której miał zjawić się Kamil, nie było go. Postanowiliśmy zgłosić zaginięcie w Polsce jak i w Niemczech i zaczęło się… Pojechałam na policję z teściem o godzinie ok 10, zgłosiłam zaginięcie, podałam rysopis, dałam zdjęcie i zapytałam się co teraz, pan poinformował mnie, że skoro telefon polski działa będą go namierzać ale dopiero po godzinie 12. Wróciłam do domu, w Niemczech również zgłoszono zaginięcie, bracia Kamila zaczęli obdzwaniać szpitale do granicy wzdłuż autostrady, a ja zaczęłam obdzwaniać szpitale przy granicy. Ok godziny 17 pojechałam ponownie na komisariat z koleżanką, ku mojemu zdziwieniu nie zrobiono nic kompletnie nic, młody policjant który nas przyjął obiecał, że zaraz zacznie namierzać telefon. W tym czasie najstarszy brat Kamila wyjechał w stronę polski sprawdzać wszystkie parkingi. Razem z teściem i najmłodszym bratem wyjechaliśmy w stronę Niemiec sami go szukać, bo już wiedziałam, że nie mogę liczyć na policję. Prędzej niż oni sprawdziliśmy monitoring na stacji benzynowej na której był ostatni kontakt z Kamilem. Jakieś 100 kilometrów przed granicą dostaliśmy telefon od brata, który został w Niemczech, że najprawdopodobniej znalazł Kamila miał wypadek i … Ja w tym czasie sprawdziłam internet    i rzeczywiści  to był nasz samochód… Już wiedziałam po co jadę. Po chwili zadzwoniła nasza policja z informacją, że ze względu na wgląd mojego męża( obcięty krótko,  nosił łańcuszek i był dość postawny), i jeździł raz w miesiącu do polski,  podejrzewają, że mógł coś przemycać, w tym momencie  myślałam, że rozszarpie tego policjanta. Powiedziałam mu tylko, że wiem że mój mąż nie żyje i się rozłączyłam. Dzieci niestety dowiedziały się w bardzo zły sposób, bo przez przypadek, nawet nie mogę pisać o tym co się wtedy działo, mnie przy nich nie było( Karoli obiecałam, że przewiozę tatusia całego i zdrowego) w domu była tragedia... Na miejscu okazało się, że rzeczywiście to Kamil. Prawdopodobnie wybuchła opona, uderzył w barierkę a później najechał na niego tir. Widziałam go i pożegnałam się z nim… W tamtym momencie przestało bić moje serce i niestety ta … obietnica, nie pozwalała mi płakać, cały czas słyszałam jego głos w głowie „ obiecałaś”. Kamil zginął 02.12.2014 roku o godzinie 3:30 policja niemiecka poinformowała stronę polską  o godzinie 8:30 o tym, że mają mnie poinformować o śmierci Kamila, ja byłam na policji ok godziny 10. Wysłano do polski informację z moimi danymi( Kamil miał kartę ICE), policjantowi, któremu przyjmował zgłoszenie w Polsce ciężko było wpisać dane Kamila do głównej bazy danych. 03.12. o godzinie 17 dostałam od policji z polski informację, że „najprawdopodobniej Pani mąż nie żyje i znajduje się tam…”. Ja w tym momencie miałam już załatwione wszystkie formalności odnośnie pogrzebu i transportu Kamila do domu…  Minęło zaledwie 105 dni jak to piszę, jeszcze nic nie udało się załatwić pozytywnie… Nie mam renty dla dzieci, wszystkie ubezpieczalnie odmawiają wpłaty odszkodowania, czasami podają takie powody, np. żądają testamentu( każdy zdrowy 30 latek pisze testament). W Niemczech trwa postępowanie, nie wiadomo kiedy się skończy. A my… zostaliśmy prawie zupełnie sami, jak w dniu pogrzebu było tyle osób chętnych do pomocy tyle deklaracji tak teraz zostało 5 osób. Zostałam bez wsparcia najbliższych i to najbardziej smuci. To prawda, że przyjaciół poznajemy w biedzie. Czasami obcy ludzie pomogą nam bardziej niż najbliższa rodzina. Wszyscy boją się ze mną rozmawiać, bo nie wiedzą jak. Moje życie stanęło w miejscu nie potrafię ruszyć , rozleciałam się na miliony kawałków, serce przestało bić. Codzienne prozaiczne czynności to wyzwanie, wiem mam dzieci i muszę (słyszę to codziennie) ale to nie takie proste. To tak strasznie boli…

Agata

18/03/2015

Rusza Grupa Wsparcia w Warszawie!

więcej >

Rusza nowa grupa wsparcia w Warszawie. Spotkania odbywać się będą w co drugi wtorek miesiąca w godzinach 18.00 - 20.00 w siedzibie Fundacji.
Zgłoszenia pprzyjmujemy na adres: anna.sokolowska@naglesami.org.pl

 

16/03/2015

Zachęcamy do przeczytania ciekawego artykułu na temat współczesnych rodziców.

więcej >

13/03/2015

WESPRZYJ NAS

więcej >

Od dziś każdy kto zechce wesprzeć finansowo działalność naszej Fundacji, może to zrobić wchodząc na naszą stronę http://naglesami.org.pl/ a następnie klikając na pole: WESPRZYJ NAS.
Wszystkim dotychczasowym i przyszłym Darczyńcom serdecznie dziękujemy!

13/03/2015

Zapraszamy do wysłuchania audycji w Programie 1 Polskiego Radio z dnia 12.03.2015.

więcej >

Zapraszamy do wysłuchania krótkiej audycji w Polskim Radio. Gośćmi Wojciecha Urbana były dwie psycholożki pracujące w Fundacji Anna Sokołowska i Małgorzata Maj-Mierzejewska.
Dlaczego warto o żałobie mówić cały rok i jaką pomoc oferujemy osobom po stracie.
Serdecznie zapraszamy!

Tutaj:

 

11/03/2015

12.03.2015 Fundacja w "Victor Gimnazjalista"

więcej >

.

Dnia 12.03.2015 w młodzieżowym czasopiśmie Victor Gimnazjalista ukazał się artykuł o tym kto i w jaki sposób może skorzystać z pomocy Fundacji.

27/02/2015

SZKOLIMY jak pomagać! Zapraszamy na otwarte szkolenia w edycji wiosennej 2015

więcej >

Nie tylko pomagamy, ale także uczymy, jak pomagać osobom w kryzysie.
Trwa nabór na szkolenia dla osób w żałobie oraz psychologów i lekarzy pracujących z osobami w żałobie, a także tych, którzy chcą nauczyć się radzenia sobie ze stresem przeżywanym w pracy
:

 

Zapraszamy do udziału! Zapisy pod adresem: katarzyna.jakobik@naglesami.org.pl

UWAGA! Są przewidziane zniżniżki dla studentów!
Liczba miejsc ograniczona.

23/02/2015

Ile trwa żałoba? „Tyle, ile musi” - artykuł o Fundacji na www.kobieta.interia.pl

więcej >

Serdecznie dziękujemy Pani Kasi, która w swoim artykule poruszyła niezwykle ważny temat postrzegania wdów w dzisiejszym społeczeństwie.
Osoby opisane w wywiadzie to:
Karolina Skrzypczyk - wdowa, jedna z założycielek Fundacji
Anna Lenard - wdowa, która uczęszczała na grupę wsparcia w Fundacji
Anetta Mackiewicz - psycholożka prowadząca grupę wsparcia w Krakowie
Joanna Buczkowska - psycholożka prowadząca grupę wsparcia w Warszawie.


Zachęcamy do lektury: http://kobieta.interia.pl/uczucia/psychologia/news-ile-trwa-zaloba-tyle-ile-musi,nId,1669942#commentsZoneList

18/02/2015

Otwieramy grupę wsparcia w Poznaniu. Zapraszamy.

więcej >

 

17/02/2015

Przyjmujemy zgłoszenia do Grupy Wsparcia w Bydgoszczy. Zapraszamy.

więcej >

11/02/2015

Bezpłatna relaksacja w piątki w siedzibie Fundacji

więcej >

Przypominamy o relaksacji, innej formie wsparcia, jaką prowadzimy.
W najbliższy piątek od 17.30 do 19.00 zapraszamy wszystkich podopiecznych Fundacji, którzy potrzebują odstresowania, oddechu, rozluźnienia ciała na kolejne zajęcia relaksacyjne.

Spotykamy się w dużej sali, w siedzibie Fundacji.
Prosimy o zabranie wygodnych ubrań i koca. Zajęcia są bezpłatne i odbywają się w co drugi piątek.

 

Drodzy Czytelnicy! Dokładamy wszelkich starań, aby nasza strona była Wam jak najbardziej pomocna. Pamiętajcie jednak, że każda życiowa sprawa, problem, zagadnienie jest wyjątkowe i indywidualne, może wymagać profesjonalnej pomocy.
Nasza strona nie jest poradnikiem, ani encyklopedią wiedzy.
Fundacja Nagle Sami, nasi współpracownicy i przyjaciele dokładają wszelkich profesjonalnych starań, ale ze względu na zawiłość większości spraw, nie mogą ponosić odpowiedzialności, za działania podejmowane przez Was na podstawie zawartych tu informacji.

© 2012 Fundacja Nagle Sami. Wszelkie prawa zastrzeżone.