mediateka

Do zobaczenia synku

Do zobaczenia synku

Gregory Floyd; Wydawnictwo Kropla; 2016

Książka Gregory’ego Floyda to historia żałoby rodziny. Autor przedstawia ją krok po kroku, w bardzo realistyczny sposób, tak, że mamy wrażenie towarzyszenia mu w tym procesie. Dzieli się tym co przeżywał po stracie synka, ujawnia czytelnikom swoje myśli i uczucia. Opisuje trudności wobec których stanęło jego małżeństwo – jak być razem wobec takiej tragedii, jak ze sobą rozmawiać, jak się wspierać. Porusza kwestię żałoby dzieci – ich reakcje na śmierć brata i próby poradzenia sobie, a także trud wspierania dzieci i zadbania o nie w momencie gdy samemu jest się w rozpaczy. Bardzo ważną rolę w życiu autora i jego rodziny odgrywa wiara. Można powiedzieć, że jest dla nich osią radzenia sobie z żałobą w tym trudnym momencie życia. Z tego względu książka może być szczególnie pomocna i najbardziej trafiać do osób, dla których wiara jest ważnym elementem życia. Historia i przykład rodziny opisane w „Do zobaczenia synku” pokazuje, że uporanie się z taką tragedią jest bardzo trudne ale nie niemożliwe.

 

"Góry na opak"

Olga Morawska; National Geographic; 2011

Rozmowy o czekaniu, pasji, miłości i poświęceniu. Przekonaj się, jak wygląda życie z człowiekiem o wielkiej pasji, jak radzą sobie ludzie po śmierci ukochanej osoby i co zostaje po latach ich nieobecności. Posłuchaj, jak pięknie można mówić o bliskich i spójrz na góry oczami Piotrka Morawskiego – autora wszystkich górskich zdjęć w tej książce. Rozmowy o Andrzeju Zawadzie z jego żoną Anną Milewską * o Macieju Pawlikowskim z jego żoną Elżbietą * o Eugeniuszu Chrobaku z jego żoną Grażyną Jaworską-Chrobak * o Darku Załuskim z jego mamą Ireną * o Dobrosławie Miodowicz-Wolf z jej bratem Konstantym Miodowiczem * o Wandzie Rutkiewicz z jej bratem Michałem Błaszkiewiczem * o Piotrze Pustelniku z jego synem Pawłem * o Andrzeju Heinrichu z jego bratem Stefanem * o Andrzeju Czoku z jego żoną Wandą * o Jerzym Kukuczce z jego synem Wojtkiem. 

Posłuchaj, jak o górach opowiadają rodziny słynnych himalaistów. Ludzie, którzy żyją górami, nie zdobywając ośnieżonych szczytów. Ci, którym zamiłowanie ich bliskich do górskich wypraw wiele daje, ale i dużo zabiera. Wsłuchaj się w rozmowy  z bohaterami drugiego planu.  

Olga Morawska rozmawia zarówno z rodzinami tych, którzy na zawsze zostali w górach, jak i z bliskimi osób, które wciąż jeżdżą na wyprawy, kontynuując życiową pasję. Bohaterów tej książki zazwyczaj nie widać, a w życie z górami zostali wciągnięci przez małżonków, rodzeństwo, dzieci lub rodziców. Nie wybrali sobie takiego życia, ale było im ono dane, z wszystkimi jego wadami i zaletami.  Przekonaj się, jak wygląda życie z człowiekiem o wielkiej pasji, jak radzą sobie ludzie po śmierci ukochanej osoby i co zostaje po latach ich nieobecności. Posłuchaj, jak pięknie można mówić o bliskich i spójrz na góry oczami Piotrka Morawskiego – autora wszystkich górskich zdjęć w tej książce.

Więcej informacji znajdziesz tutaj

 

 

 

Jak likwidowałam dom moich rodziców

Jak likwidowałam dom moich rodziców

Lydia Flem; Instytut Wydawniczy PAX; 2005

Kiedy odchodzą ludzie, pozostają po nich przedmioty. Lydia Flem w sposób bardzo osobisty opowiada o przeżyciach i rozterkach towarzyszących szczególnemu doświadczeniu, jakim jest uprzątnięcie i zlikwidowanie domu po śmierci rodziców. Ta praca jest jak analiza chemiczna, objawia najmniejszą cząstkę naszego przywiązania, konfliktów i rozczarowań. Zmusza do konfrontacji z samym sobą i do naruszenia tabu ? wejścia w prywatny, intymny świat ludzi, którzy dali nam życie.

Książka niezwykle szczera, dotykająca spraw bolesnych, o których rzadko się mówi. „Napisanie tej książki narzuciło mi się jako coś oczywistego. Dręczyły mnie najprzeróżniejsze niejasne, gwałtowne, często sprzeczne ze sobą emocje, i słowa popłynęły same. Pisanie pomogło zapanować nad wzburzonymi falami uczuć. Zrodziło się z żałoby i dało jej ujście.” Lydia Flem jest z zawodu psychoanalitykiem i mieszka w Brukseli. Jest autorką kilku książek o Zygmuncie Freudzie i freudyzmie, a także bestselleru Casanova: człowiek, który rzeczywiście kochał kobiety.  (za wydawcą)  

 

Jak być przyjacielem chorego przyjaciela

Jak być przyjacielem chorego przyjaciela

Letty Cottin Pogrebin; Wydawnictwo Charaktery; 2016

Książka – „Jak  być przyjacielem chorego przyjaciela” to pozycja, która bardzo otwarcie i bezpośrednio mówi o tym jak powinniśmy zachowywać się wobec chorych, osób w żałobie aby nieść im ulgę, wspierać i otaczać przyjaźnią. Po lekturze można zrozumieć dlaczego mówienie prawdy powinno stać się częścią etykiety w relacjach z chorymi.

Letty Cottin Pogrebin amerykańska dziennikarka w książce „Jak być przyjacielem chorego przyjaciela” wydawnictwa Charaktery udowadnia jak poprzez wskazówki i pomoc osobom towarzyszącym chorym, można lepiej zaopiekować się samymi pacjentami. Pomysł na publikację narodził się w głowie autorki po tym jak sama zachorowała na raka. 

Książka jest dużym wsparciem dla osób, których przyjaciele, czy bliscy zachorowali na nieuleczalną chorobę, są niepełnosprawni, czy stracili kogoś ważnego. Pokazuje ona w bardzo ciepły i nieosądzający sposób, poprzez rozmowy z chorymi, czy osobami w żałobie, jak być blisko tych, którzy tak bardzo cierpią.

Co najważniejsze daje bardzo  konkretne wskazówki jak ich wspierać, rozmawiać, przynosić ulgę. Główną ideą, która przemawia przez książkę to: „Po prostu bądź! I podążaj za przyjaciółmi w potrzebie.”

Więcej informacji:

http://sklep.charaktery.eu/jak-byc-przyjacielem-chorego-przyjaciela.html?utm_source=fundacja_nagle_sami&utm_campaign=jak_byc_przyjacielem_chorego_przyjaciela&utm_medium=link​ 

 

"Jednoroczna wdowa"

John Irving; Prószyński i Ska; 1999

Książka podzielona jest na trzy części i opowiada historię Ruth Cole. W pierwszej części ma 4 lata; akcja dzieje się w 1958 roku. Ruth jest świadkiem rozpadu małżeństwa jej rodziców, Marion i Eddiego, którzy nie są w stanie poradzić sobie z traumą po wypadku samochodowym w którym zginęła dwójka ich synów. W drugiej części (rok 1990), Ruth ma 36 lat; mieszka w Europie i przygotowuje książke na temat prostytucji. Trzecia część zaś opowiada o 41-letniej Ruth. Ma syna i po raz pierwszy się zakochuje.

Więcej informacji znajdziesz tutaj

 

 

 

 

Drodzy Czytelnicy! Dokładamy wszelkich starań, aby nasza strona była Wam jak najbardziej pomocna. Pamiętajcie jednak, że każda życiowa sprawa, problem, zagadnienie jest wyjątkowe i indywidualne, może wymagać profesjonalnej pomocy.
Nasza strona nie jest poradnikiem, ani encyklopedią wiedzy.
Fundacja Nagle Sami, nasi współpracownicy i przyjaciele dokładają wszelkich profesjonalnych starań, ale ze względu na zawiłość większości spraw, nie mogą ponosić odpowiedzialności, za działania podejmowane przez Was na podstawie zawartych tu informacji.

© 2012 Fundacja Nagle Sami. Wszelkie prawa zastrzeżone.