mediateka

„Gęś, śmierć i tulipan”

„Gęś, śmierć i tulipan”

Wolf Erlbruch; Hokus Pokus; 2008

Nie wiecie, jak porozmawiać z dzieckiem o śmierci? A może i wam na myśl o końcu po plecach przebiegają dreszcze? Sięgnijcie po książeczkę Wolfa Erlbrucha. Pocieszyć nie pocieszy, ale nauczy jak czekać, niezależnie od wieku. Myśleć, mówić o śmierci, podobnie jak o wielu rzeczach tyle najprostszych, co najtrudniejszych, nie jest łatwo. Pisać próbowało wielu, udało się nielicznym. Gawędzić o czymś naturalnym i nieuchronnym w tonie zrozumiałym i niebanalnym jednocześnie - to prawdziwa sztuka. Do grona tych, którzy ją posiedli, należy na pewno Wolf Erlbruch, sześćdziesięcioletni Niemiec o rzadkim darze prowadzenia dorosłej, w najlepszym tego słowa znaczeniu, rozmowy z zawsze ciekawym dzieckiem (opis za www.kulturalneonline.pl)

Więcej informacji znajdziesz tutaj

 

 

 

 

 

„Halo, Pan Bóg, tu Anna…”

„Halo, Pan Bóg, tu Anna…”

Fynn; W drodze; 2005

Pełna uroku opowieść starego, genialnego samouka z robotniczej dzielnicy Londynu o spotkaniu z małą Anną, dzieckiem niezwykłym, niesłychanie wrażliwym. Autor i bohaterka wspólnie poszukują w świecie prawd o "panu Bogu" i wspólnie je odnajdują, opowiadając o tym własnym, niekonwencjonalnym językiem. "Mając pięć lat, Anna znała już doskonale cel istnienia, rozumiała co to jest miłość i była osobistą przyjaciółką i pomocnicą pana Boga..."

Więcej informacji znajdziesz tutaj

 

 

 

 

 

„Jak sobie poradzić ze śmiercią rodzica”

„Jak sobie poradzić ze śmiercią rodzica”

Richard Gilbert; WAM; 2004

Wielu z nas już to przeżyło: śmieć matki czy ojca. Dominujące poczucie osamotnienia, bezradności czy nieporadności...Zdaje nam się, że zostaliśmy zupełnie sami; pozbawieni schronienia, rady...Mijają lata i okazuje się, że jeszcze nie przeżyliśmy tej ważnej straty. Richard Gilbert, na podstawie własnego bólu i żalu, daje nadzieje tym z nas, którzy dotychczas szli samotnie przez smutek i żałobę. Autor jest szczery i autentyczny; nie zarzuca nas pretensjonalnymi teoriami i niepotrzebnymi słowami. Oferuje mądre, praktyczne rady dla zranionej duszy. To wszystko sprawia, że proponowana książka staje się cenną pomocą w uzdrowieniu dorosłego człowieka, który doświadczył śmierci któregoś z rodziców i pogrążony jest w żałobie.

Więcej informacji znajdziesz tutaj

 

 

 

 

 

„Każdy czasem jest smutny. Dlaczego płaczę, gdy kogoś tracę?”

„Każdy czasem jest smutny. Dlaczego płaczę, gdy kogoś tracę?”

Michaelene Mundy; Skrzat od dobrych rad - Edycja św. Pawła; 2003

W jaki sposób pomóc dziecku, które straciło kogoś bliskiego? Sięgnijmy do poradnika, a przekonamy się, że naprawdę możemy wiele. Nade wszystko możemy mu wytłumaczyć, że smutek i inne rodzące się wraz z nim uczucia są normalną reakcją na czyjąś śmierć, że przeżywanie żałoby wymaga czasu, ale na pewno nadejdzie kiedyś taka chwila, kiedy ból złagodnieje. Dzięki tej książce nie będziemy czuli się bezradni wobec wielkiego cierpienia, jakie przeżywa nasze dziecko.

Więcej informacji znajdziesz tutaj

 

 

 

 

 

„Kiedy kiedyś czyli Kasia, Panjan i Pangór”

„Kiedy kiedyś czyli Kasia, Panjan i Pangór”

Jarosław Mikołajewski; Wyd. EGMONT; 2011

Kiedy kiedyś to opowieść, która oswaja dziecko z tematem odchodzenia. W sobie tylko znany sposób - poetycko, choć realistycznie, niby zupełnie bezpośrednio, a pięknie - Jarosław Mikołajewski opowiada o śmierci jako o czymś naturalnym, jako o części naszego życia i śmierci.

 

Kliknij tutaj!

 

 

 

 

 

Drodzy Czytelnicy! Dokładamy wszelkich starań, aby nasza strona była Wam jak najbardziej pomocna. Pamiętajcie jednak, że każda życiowa sprawa, problem, zagadnienie jest wyjątkowe i indywidualne, może wymagać profesjonalnej pomocy.
Nasza strona nie jest poradnikiem, ani encyklopedią wiedzy.
Fundacja Nagle Sami, nasi współpracownicy i przyjaciele dokładają wszelkich profesjonalnych starań, ale ze względu na zawiłość większości spraw, nie mogą ponosić odpowiedzialności, za działania podejmowane przez Was na podstawie zawartych tu informacji.

© 2012 Fundacja Nagle Sami. Wszelkie prawa zastrzeżone.