});

Dla dzieci i rodziców

Pytania i odpowiedzi

 O co najczęściej pytają rodzice

Jak rozmawiać z dzieckiem o śmierci?

Temat śmierci jest niezwykle bolesny i trudny dla każdego z nas. Uważa się, że dzieci do czwartego roku życia nie rozumieją, czym jest śmierć. Nie znaczy to jednak, że nie przeżywają żałoby. Strata bliskiej osoby boli każdego. Dziecko, które widzi smutną, płaczącą rodzinę może być przestraszone lub obwiniać siebie za taką sytuację. Dlatego tak ważna jest szczera rozmowa. Możemy wytłumaczyć dziecku prostymi słowami, co się dzieje, dlaczego przeżywamy smutek, żal, niepokój. Nie należy przy tym oszukiwać dziecka, lecz starać się mówić prawdę i dostosować treść rozmowy do wieku. Pomocne mogą być też bajki, przypowieści lub filmy. Dziecko nie powinno być pozostawione same sobie, nawet, jeśli wydaje nam się, że dobrze radzi sobie ze stratą. Ważne jest, aby poświęcić mu czas, przytulić i wysłuchać. Nie ma uniwersalnej rady, w jaki sposób rozmawiać o śmierci, ponieważ jest to w dużej mierze kwestia indywidualna. Każde dziecko ma odmienny charakter, wrażliwość, wychowywane jest w określonym systemie rodzinnym, wierze i hierarchii wartości. Najważniejsze jest, aby nie udawać, nie ukrywać emocji i przeżywanego bólu. Pamiętajmy też, że nie musimy znać odpowiedzi na wszystkie pytania. Mamy prawo powiedzieć: nie wiem, jestem bezradny, smutno mi, boję się i martwię tak samo jak Ty.

Czy brać dzieci na pogrzeb?

Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie, warto jednak by dziecko miało możliwość pożegnania się ze zmarłym. Starsze dzieci pytajmy o to czy są gotowe na to by uczestniczyć w ceremonii. Niezależnie od decyzji uszanujmy ten wybór.  Warto opowiedzieć dziecku wcześniej o tym, czym jest pogrzeb, co się będzie na nim działo, gdzie będzie trumna. Uprzedźmy, że w trumnie będzie ciało, które wygląda inaczej niż za życia.

 Jeśli dziecko odmawia uczestnictwa, warto dowiedzieć się, jaka jest tego przyczyna. Jeśli  ujawni swoje obawy związane z obecnością na pogrzebie, można o tym porozmawiać, uspokoić, wyjaśnić wątpliwości.  Można również zaproponować alternatywne rozwiązania, np. obecność pod kościołem lub możliwość wyjścia z ceremonii w dowolnej chwili. Jeśli dziecko mimo tego stanowczo odmawia uczestnictwa, nie zmuszajmy go. Wtedy pożegnanie może przybrać inną, symboliczną formę. Może być to na przykład potkanie przy grobie kilka dni po pogrzebie w gronie znanych i bliskich dziecku osób, napisanie listu, przygotowanie i odczytanie wspomnień o zmarłym.

Jeśli dziecko zdecyduję się pójść na pogrzeb dobrze jeśli będzie  miało dodatkowe wsparcie bliskiej osoby np. ukochanej babci czy niani, która będzie mogła na bieżąco reagować na jego potrzeby, a także wytłumaczyć co się dzieje, jeśli coś zaniepokoi dziecko. Taka osoba będzie mogła wyjść z dzieckiem w trakcie uroczystości jeśli zajdzie taka potrzeb. Dla rodzica, który pozostał, pogrzeb jest trudnym doświadczeniem, może w tym momencie nie mieć możliwości, by wesprzeć jeszcze dziecko. Ważne by porozmawiać z dzieckiem także o tym, że ludzie w różny sposób mogą się zachowywać- np. bardzo płakać, krzyczeć.

Pogrzeb jest ważnym i potrzebnym rytuałem, który może scalić rodzinę i dodać jej sił. Odłączenie od niego dziecka, może utrudnić dalsze przeżywanie żałoby.

Drodzy Czytelnicy! Dokładamy wszelkich starań, aby nasza strona była Wam jak najbardziej pomocna. Pamiętajcie jednak, że każda życiowa sprawa, problem, zagadnienie jest wyjątkowe i indywidualne, może wymagać profesjonalnej pomocy.
Nasza strona nie jest poradnikiem, ani encyklopedią wiedzy.
Fundacja Nagle Sami, nasi współpracownicy i przyjaciele dokładają wszelkich profesjonalnych starań, ale ze względu na zawiłość większości spraw, nie mogą ponosić odpowiedzialności, za działania podejmowane przez Was na podstawie zawartych tu informacji.

© 2012 Fundacja Nagle Sami. Wszelkie prawa zastrzeżone.