„To, co czujesz, jest dla mnie ważne.” – czyli jak wspierać bliskich, którzy doświadczyli poronienia?

Co roku w Polsce blisko 40 tysięcy kobiet doświadcza poronienia. Strata dotyka także ich partnerów, partnerki, dzieci, rodziców i inne bliskie osoby. Każda z tych utrat, to unikalna i niepowtarzalna historia. Każda zasługuje na uważność i wysłuchanie. Niestety doświadczenie poronienia i emocje z nim związane wciąż bywają tematem tabu, a osoby, które przeżyły stratę często czują się osamotnione i niezrozumiane.

Być może także wśród Twoich bliskich jest ktoś, kto doświadczył poronienia i potrzebuje Twojej obecności i wsparcia. Jeśli chcesz wiedzieć, jak możesz pomóc, zapraszamy Cię do uczestnictwa w webinarze.

Webinar poprowadzi

Anna Bajkowska

Psycholożka, psychoterapeutka Gestalt

Anna Bajkowska

Psycholożka i psychoterapeutka Gestalt. Specjalizuje się w pomocy osobom cierpiącym z powodu kryzysów osobistych oraz trudności w bliskich relacjach. Ważny obszar jej terapeutycznej praktyki stanowi psychoterapia okołoporodowa, w tym wsparcie kobiet i par z doświadczeniem poronienia i straty okołoporodowej. Od 2013 roku związana z Fundacją Nagle Sami. Prowadzi webinary i warsztaty z tematyki pomocy psychologicznej w obliczu straty, psychoterapii okołoporodowej i profilaktyki zdrowia psychicznego. Zasiada w Radzie Fundacji.

FAQ

Czy pewne okresy w żałobie są trudniejsze od innych?

W żałobie szczególnie trudne bywają rocznice, urodziny osoby zmarłej, Boże Narodzenie, inne święta, wakacje, a także tygodnie, które je poprzedzają. To momenty, w których tęsknota i ból po śmierci kogoś bliskiego mogą się nasilać.

Pomocne może być wcześniejsze zaplanowanie tych okresów. Warto rozważyć zmianę dotychczasowych zwyczajów lub stworzenie nowych tradycji. Dla niektórych ulgę przynosi wyjazd w nowe miejsce, dla innych spotkania z osobami, przy których czują się bezpiecznie. Czasem wsparciem jest też znalezienie nowych sposobów wspominania osoby zmarłej.

Dobrze jest porozmawiać o planach z rodziną lub bliskimi, zaznaczając jednocześnie, że w żałobie można zmienić zdanie. Elastyczność i uważność na własne emocje pomagają przejść te trudniejsze momenty łagodniej.

Święta w żałobie – jak przeżyć ten czas po śmierci kogoś bliskiego?

Święta w żałobie to czas szczególnego napięcia emocjonalnego. Okres Bożego Narodzenia czy Nowego Roku, pełen przygotowań, pośpiechu i radosnej atmosfery, często bardzo kontrastuje z tym, co przeżywa osoba po śmierci kogoś bliskiego. Poczucie samotności, bólu i pustki może w tych dniach wybrzmiewać ze zdwojoną siłą.

Świąteczne dekoracje, choinki, kolędy i komercyjny świat zewnętrzny mogą potęgować cierpienie. Osoba w żałobie często ma wrażenie, że nie pasuje do otoczenia, które wydaje się bezduszne i obojętne na jej stratę. Pojawia się poczucie bycia „poza światem”, wśród ludzi postrzeganych jako szczęśliwi.

Rodzina wobec straty w czasie Świąt

Dni świąteczne zwykle spędzamy w gronie rodzinnym, z dala od pracy i codziennych obowiązków. To właśnie wtedy rodzina ponownie staje twarzą w twarz z nieobecnością osoby zmarłej. Tęsknota może być silniejsza niż w innych momentach roku, szczególnie gdy towarzyszą jej nierealistyczne oczekiwania wobec siebie i innych.

Bólu po stracie nie da się uniknąć, ale można sprawić, by był bardziej do zniesienia – zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci.

Jak przygotować się na Święta w żałobie

Zaplanuj dni świąteczne z wyprzedzeniem

Pomocne może być ułożenie prostego planu na czas Świąt: co robimy i z kim. Przygotowanie się na ten okres daje większe poczucie kontroli nad sytuacją. Warto uwzględnić potrzeby wszystkich członków rodziny, a szczególnie dzieci.

Plan powinien dotyczyć wyłącznie bieżącego czasu, nie przyszłości. Ma być odpowiedzią na to, czego potrzebujemy tu i teraz, na danym etapie żałoby. Często lęk i ból w oczekiwaniu na Święta są silniejsze niż same świąteczne dni.

Należy pamiętać, że w czasie Świąt nie funkcjonujemy tak jak na co dzień. Dzieci i młodzież mogą potrzebować wsparcia dorosłych, by określić, co są w stanie znieść, a co jest dla nich zbyt trudne.

Warto wcześniej ustalić z rodziną lub przyjaciółmi:

  • czy chcemy rozmawiać o osobie zmarłej,
  • czy jesteśmy w stanie przygotować kolację wigilijną,
  • czy Święta spędzamy w domu, czy w innym miejscu.

Zmiana dotychczasowych zwyczajów może zmniejszyć ból, który się z nimi wiąże. Dobrze też poprosić kogoś o pomoc w zakupach czy przygotowaniach, aby nie zostać samemu ze swoim smutkiem. Najważniejsze to nie brać na siebie zbyt wiele.

Symboliczne gesty i wspólne przeżywanie żałoby

W czasie Świąt może pomóc wykonanie czegoś symbolicznego. Zapalenie świecy, postawienie zdjęcia w widocznym miejscu, wspomnienie zmarłego czy wspólna rozmowa o smutku są naturalnymi elementami przeżywania żałoby. To normalne, że tęsknimy, odczuwamy żal i ból.

Niektórzy decydują się zaprosić do siebie osobę samotną lub obdarować kogoś prezentem. Takie gesty mogą przynieść poczucie sensu i bliskości.

Dla dzieci Święta w żałobie to często czas nasilenia smutku. Włączenie ich w planowanie i przygotowania może być bardzo pomocne. Daje im przestrzeń do wyrażenia emocji i przeżywania straty wspólnie z dorosłymi. Ważne jest, aby pokazać dzieciom, że smutek wynika z utraconej miłości i że mimo bólu coś nadal trwa – więź, pamięć i relacja.

Czy mogę iść na przyjęcie/do kina/na wesele? Spotkania i wyjścia po stracie bliskiej osoby

Odpowiedź brzmi: tak. Spotkania ze znajomymi, rodziną czy wyjścia do kina mogą wspierać stopniowy powrót do codziennego funkcjonowania oraz pomagają w budowaniu życia po stracie, w nowej rzeczywistości bez obecności osoby zmarłej.

Najważniejsze jest jednak zadbanie o siebie i swój wewnętrzny komfort. W czasie takich spotkań warto stawiać granice, zwłaszcza w rozmowach, jeśli poczujemy, że są one nam potrzebne. Masz prawo nie odpowiadać na pytania, zmienić temat lub wyjść wcześniej.

Nie bój się uśmiechać ani rozmawiać o sprawach niezwiązanych z żałobą, jeśli masz na to ochotę. Nawet jeśli obawiasz się zdziwienia lub zakłopotania ze strony otoczenia, pamiętaj, że to Ty przeżywasz swoją żałobę i masz prawo decydować, w jaki sposób chcesz ją przechodzić. Żałoba nie oznacza konieczności rezygnowania z kontaktów z ludźmi ani z chwil normalności.

Czy i kiedy zgłosić się do psychologa lub psychiatry?

W żałobie warto rozważyć kontakt z psychologiem lub psychiatrą zawsze wtedy, gdy masz poczucie, że samodzielne radzenie sobie z emocjami staje się zbyt trudne. Pomoc specjalisty jest szczególnie wskazana, jeśli zauważysz u siebie któreś z poniższych sygnałów:

  • masz wrażenie, że emocje lub dolegliwości fizyczne po śmierci kogoś bliskiego Cię przerastają;
  • przez dłuższy czas czujesz otępienie, pustkę lub brak emocji, które wcześniej były Ci bliskie;
  • emocje znacząco utrudniają Ci funkcjonowanie w pracy, szkole lub w relacjach z innymi;
  • objawy fizyczne, takie jak napięcie, bóle czy wyczerpanie, nie ustępują;
  • masz trudności ze snem lub regularnie doświadczasz koszmarów;
  • nie masz nikogo, z kim mógłbyś porozmawiać o swoich uczuciach;
  • unikasz kontaktów z rodziną, przyjaciółmi lub znajomymi z powodu urazu psychicznego;
  • zauważasz u siebie większą skłonność do wypadków lub zachowań ryzykownych;
  • sięgasz po alkohol lub leki częściej niż wcześniej;
  • doświadczasz nawracających myśli samobójczych.

W takich sytuacjach nie warto czekać. Skorzystanie z pomocy psychologa, psychiatry lub terapii jest wyrazem troski o siebie.

Możesz skorzystać z pomocy oferowanej przez Fundację Nagle Sami:

Sprawdź inne

Zapisywanie...

Zapisano do newslettera. Dziękujemy!

Ta strona używa plików cookies w celu zapewnienia prawidłowego działania i analizowania ruchu.

Czytaj więcejZamknij
Telefon wsparcia
800 108 108