>

„Spacer z motylem” – doskonała książka o najtrudniejszym temacie

CO TO JEST ZA KSIĄŻKA! Rozrywa serce, tak że człowiek ma ochotę wyć z żalu i smutku. Śmierć córki, ukochanego dziecka, dramatyczne wydarzenia, szok, nerwy, smutek, żal i rozpacz. Wszystkie emocje skupione jak w soczewce. „Spacer z motylem” porusza w najwyższych rejestrach uczuć, z trudem można powstrzymać łzy.

Taki poziom zaangażowania u czytelnika można osiągnąć tylko gdy autor jest gotowy pokazać i powiedzieć o swoich najgłębszych i najbardziej intymnych myślach. Gdy otwiera przed nami swoje serce i pokazuje wnętrzności.

Chcielibyśmy rekomendować Wam tę książkę nie tylko dlatego, że mówi bardzo mądrze o żałobie, o poczuciu dojmującej straty, tematach tak bliskich i ważnych w Fundacji Nagle Sami. „Spacer z motylem” to książka znakomicie napisana. Małgorzata Pawlak operuje doskonale warsztatem literackim.

Wszystko w tej książce gra – tempo, opis postaci, dialogi, poezja, muzyka, cytaty i poradnik na końcu książki dla rodziców po stracie, napisany bezpretensjonalnie, konkretnie, a jednocześnie niezwykle czule.

W biurze Fundacji, egzemplarz książki, który chciałam opisać leżał przez kilka dni na moim biurku, ponieważ wszyscy w Fundacji w jakimś stopniu zawsze jesteśmy bardziej wyczuleni na temat straty, książka więc wędrowała i była „przeglądana” przez zespół. Mogę powiedzieć, że nikogo nie pozostawiła obojętnym, gdyż już sama okładka z lśniącymi skrzydłami motyla – intryguje. 15 minut czytania i każda z czytających osób zalewała się łzami. Ma moc ta lektura. Jest trudna, przejmująca i chwyta za serce i flaki jednocześnie.

Po co więc czytać, męczyć się czytając o najtrudniejszym doświadczeniu na świecie – starcie dziecka?

Jakkolwiek banalnie by to nie zabrzmiało, to dla katharsis, dla tej niezwykłej właściwości sztuki, dzięki której uwalniamy się od cierpienia. Małgorzata Pawlak to prawdziwa artystka w tej materii.

Czujemy się wyróżnieni, że mogliśmy zostać patronem tej książki.

Purple Book Wydawnictwo 2023

Przeczytajcie choćby ten fragment: „Nad stratą można płakać do woli. Bez poczucia winy. Bo strata jest bez sensu. Nic nie wnosi, niczego nie uczy, jest pozbawiona morału. Dotyka znienacka i losowo. Burzy porządek świata i schematy dnia. Niszczy rodzinę, uśmierca jednostkę. Nie pozostawia substytutu. Podłość ze strony straty nie kończy się na samej stracie. Wyciąga swój język dalej jak wąż, szybko i sprytnie kąsając, chce zmieniać obecnych w nieobecnych, pokazać, że ktoś był, a już go niema i nic nie dzieje się tak samo. Przeżyte chwile stają się wspomnieniem, bez szansy na drugą młodość. Urządza pogrzeb codziennym rytuałom. I nie ma speca od naprawy straty. Nie można nikomu złożyć reklamacji. Nikt nie zamieni się ze mną na stratę.”

Zobacz podobne Aktualności

Zapisywanie...

Zapisano do newslettera. Dziękujemy!

Ta strona używa plików cookies w celu zapewnienia prawidłowego działania i analizowania ruchu.

Czytaj więcejZamknij
Telefon wsparcia
800 108 108