To opowieść o największym koszmarze każdego rodzica- odejściu własnego dziecka. Autorka w bardzo wzruszający, a jednocześnie realistyczny sposób opisuje reakcje swoje i swojej najbliższej rodziny na wieść o śmierci syna/brata/wnuka podkreślając dualistyczny przebieg żałoby- jej indywidualny tok oraz jej rodzinne przechodzenie.
Autorka konfrontuje zarówno siebie, jak i czytelnika z bolesną prawdą- nie jesteśmy w stanie przewidzieć i przygotować się na to, co ma dla nas w zanadrzu los natomiast równocześnie nie możemy też przejść przez życie z wiecznym lękiem i obawą o to, co może nastąpić, bo nie nad wszystkim mamy kontrolę i pewne rzeczy dzieją się bez naszego na nie wpływu. Książka pokazuje jak delikatnie i bez pośpiechu podnosić się z cierpienia i gruzów
dotychczasowego życia ku przyszłości, co wcale nie jest takie oczywistym i łatwym zadaniem.
Autorką recenzji jest Katarzyna Gala, konsultantka telefonu wsparcia Nagle Sami
800 108 108
